Pełen program lubelskich obchodów na które serdecznie zapraszamy poniżej (w rozwinięciu tej informacji „Czytaj więcej:”)

29 lutego 1768 r. szlachta polska zawiązała w Barze na Podolu (obecnie Ukraina) insurekcję. Walka o gasnącą niepodległość Rzeczypospolitej ściśle związana była z obroną wiary katolickiej. Pomimo formalnej niepodległości było to de facto pierwsze z wielkich powstań narodowych (wraz z późniejszymi Insurekcją Kościuszkowską oraz Powstaniami Listopadowym i Styczniowym). Rzeczpospolita była już terenem panowania wojsk rosyjskich swobodnie stacjonujących w jej granicach i to właśnie głównie z nimi walczyli Konfederaci. W walkach tych Konfederaci wsławili się kolejną (po czasach Potopu Szwedzkiego) obroną Jasnej Góry (do II poł 1772 r.). Upadek zrywu niepodległościowego przypieczętował i tak już przesądzony - moskale i prusacy oraz niemcy potrzebowali tylko pretekstu - pierwszy rozbiór Rzeczypospolitej. (Nastąpił on w 1772 roku i wiązał się z utratą 1/3 państwa - 30% terytorium i 35% ludności). To właśnie szok wywołany tymi wydarzeniami spowodował próby ratowania kraju w postaci Sejmu Czteroletniego (w latach 1788 – 1792) oraz uchwalenie Konstytucji 3 Maja (1791).

Poniżej PIEŚŃ KONFEDERATÓW BARSKICH:
Autorem „Pieśni Konfederatów Barskich” jest Juliusz Słowacki, powstała jako część dramatu „Ksiądz Marek”. Melodię napisał wiele lat później Andrzej Kurylewicz na potrzeby inscenizacji spektaklu „Beniowski” w reż. Adama Hanuszkiewicza (premiera 13 marca 1971).

"Wojna zawsze jest drogą to zniszczenia". Ogrom tragedii zwłaszcza cywilów, całych rodzin podkreślił Papież Leon XIV na 4. już rocznicę moskalskiej agresji na Ukrainę w tzw. pełnym wymiarze.
Ów pełen wymiar to przede wszystkim niszczenie na masową skalę celów cywilnych - zwłaszcza infrastruktury krytycznej, ale i dworców czy marketów pełnych ludzi, a nawet bombardowanie konduktów pogrzebowych. Często używając zakazanej amunicji kasetowej (bomb).
W osiedla mieszkaniowe celowo uderzają nocą, gdy ludzie są w domach i chcą zaznać choć względnego spokoju.
Imperialiści na kremlu zaplanowali to z zimną krwią i z ohydną kalkulacją realizują na co dzień mordując bezbronnych ludzi, nie przestrzegając praw wojny. moskale traktują tak wszystkich którzy nie chcą się podporządkować ich wydumanej opiece nad słowieńszczyzną - ruskiemu mirowi (od którego uchowaj nas Boże).
Wypada tylko przypomnieć – w ślad za naszymi medykami bojowymi z polskiej Fundacji W Międzyczasie, którzy na czele z Damianem Dudą od początku ratują ukraińskich żołnierzy , że to NIE ROCZNICA WYBUCHU WOJNY, TYLKO ROCZNICA KONFLIKTU NA PEŁNĄ SKALĘ. Ta wojna trwa już ponad 12 lat i niestety mówiąc kolokwialnie ruskim w to graj.
Życząc Ukrainie, bohaterskiemu narodowi ukraińskiemu wytrwałości i dalszej mężnej obrony, nieustępliwej walki za wolność żywimy nadzieję, że jak to nieraz bywało koniec końców agresja ta okaże się drogą do zniszczenia dla kacapskich agresorów!

Przyjaciele nie zapominajcie, że jesteśmy z Wami! Друзі, не забувайте, що ми з вами!
Chwała Ukrainie! Слава Україні!
Chwała Bohaterom Zbrojnych Sił Ukrainy! Слава Героям ЗСУ!
Разом до перемоги! Razem do zwycięstwa! 

Wieczne odpoczywanie wszystkim, którzy zginęli za Ukrainę, a także wolność naszą i Waszą.
Vieczna pamiat Vsim jaki pokłali hołowu za Nańku Ukrainu a takoż za nashu i vashu svobodu!

* „Ukraina trwa, Ukraina walczy, Ukraina modli się”. abp. Światosław Szewczuk "Orędzia pokoju" (Wyd. Gaudium, L-n 2024) Kilka wyjątków z tekstów zwierzchnika UGGK zawartych w tej publikacji
poniżej – czytaj więcej: - w rozwinięciu tej informacji.

Це про свободу – chodzi o wolność – pod takim hasłem w tym roku obchodzony jest na Ukrainie Dzień Godności i Wolności czyli 12. rocznica Rewolucji Godności (20 lutego 2026). W to święto chcemy powiedzieć Wam ukraińscy przyjaciele, że tak jak byliśmy wówczas z Wami - jesteśmy teraz - i chcemy aby tak już pozostało.

Rozpoczęte w listopadzie 2013 roku przez młodych Ukraińców protesty w centrum Kijowa (przeciw jawnej zmianie przez ówczesne ukraińskie władze polityki proeuropejskiej na prorosyjską)* jako Euro Majdan niebawem przetworzył się na naszych oczach w ogólnonarodową Rewolucję Godności.
Niejako preludium do próby siłowego rozwiązania zrywu niepodległościowego stanowiły dwa dni wcześniejsze wydarzenia w Parku Marińskim, ale tam jeszcze bez użycia broni palnej. Niestety 20 lutego usiłowano już utopić ją we krwi.

Pochowawszy z godnością Bohaterów „Niebiańskiej Sotni” liczyliśmy, że to kres walki… Niestety niebawem okazało się, że to tylko koniec jej początku – aktywnego sprzeciwu narodu ukraińskiego wobec moskalskiego imperializmu , który trwa od 12 lat po dziś dzień.
ГЕРОЇ НЕ ВМИРАЮТЬ! Bohaterowie nie umierają!

 Od ubr. 14 lutego obchodzimy jako święto państwowe – Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Armii Krajowej.
Główne uroczystości w Lublinie miały miejsce na Placu Litewskim, zaś poprzedziła je Msza Święta w kościele garnizonowym pw. Niepokalanego poczęcie NMP, w intencji Żołnierzy AK.
84 lata temu Wódz Naczelny (gen. Władysław Sikorski) powołał Armię Krajową, przekształcając w nią – działający wcześniej w konspiracji – Związek Walki Zbrojnej (kryptonim Polski Związek Powstańczy) oraz scalając wiele różnych organizacji konspiracyjnych. Większość z nich włączyła się we wspólną armię podziemną - największą konspiracyjną armii w Europie podczas II wojny światowej. (Rozłam nastąpił jedynie w NSZ, którego część nie podporządkowała się wspólnemu dowództwu).

Pierwszym Komendantem Armii Krajowej został gen. dyw. Stefan Rowecki ps. Grot, zaś my na Lubelszczyźnie poza licznymi oddziałami partyzanckimi (jednymi z najliczniejszych w okupowanej Polsce) mamy ważny akcent, w postaci gen. Karola Ziemskiego, zastępcy dowódcy Powstania Warszawskiego pochodzącego spod lubelskiego Nasutowa (działa tam Towarzystwo Edukacji Patriotycznej jego imienia).

Cieszy fakt, że zwłaszcza w tzw. weekend frekwencja podczas uroczystości była wyraźnie większa niż w ubiegłych latach.
Cóż najwyraźniej my Polacy potrafimy się jednoczyć w chwilach zagrożenia co 84. lata temu pokazała akcja scaleniowa zbrojnych organizacji podziemnych w AK.
Dobre i to...

Fotorelacja z wydarzenia autorstwa przedstawiciela FN (wnuka Sierżanta AK) , który tradycyjnie zapalił podczas uroczystości dla uczczenia jej bohaterów białe i czerwone znicze na tej stronie w zakładce Multimedia/Galeria: https://www.fundacja-niepodleglosci.pl/multimedia/3106-84-rocznica-powolania-armii-krajowej 

Tekst i foto Jan Fedirko, Fundacja Niepodległości, Lublin 14 II 2026 r.

W mroźny i śnieżny (co ostatnimi czasy nie bywa regułą) wtorek 10 lutego obchodziliśmy 86. rocznicę rozpoczęcia masowych deportacji Polaków na Sybir.
Tradycyjnie lubelskie uroczystości rozpoczęły się od Mszy świętej w intencji zmarłych i pomordowanych na zesłaniu odprawionej w kościele pw. Wniebowzięcia NMP Zwycięskiej (przy ul. Narutowicza).
Po nabożeństwie uczestnicy wydarzenia (przedstawicieli władz rządowych i samorządowych Lubelszczyzny, delegacje z instytucji i stowarzyszeń, służb mundurowych, uczniów lubelskich szkół) na czele z pocztami sztandarowymi przeszli pod pomnik Matki Sybiraczki na placu Dzieci z Pahiatua (opodal Centrum Kultury). Warto podkreślić obecność Konsula Generalnego Ukrainy w Lublinie P. Oleha Kutsa, który złożył pod pomnikiem wiązankę żółto-niebieskich kwiatów. Należy pamiętać, że moskale nie wybierali i zsyłali na Sybir przedstawicieli nacji z wszystkich krajów które opanowali. Mało tego ta zbrodnicza metoda, może nie na tak wielka skalę, ale stosowana jest nadal podczas trwającej rosyjskiej agresji na Ukrainę – zwłaszcza porywanie dzieci!
Po odegraniu Hymnu Polski przez orkiestrę wojskową wraz z chórem szkolnym XXVII Liceum Ogólnokształcącym im. Zesłańców Sybiru w Lublinie, złożonym z uczniów klas mundurowych, odśpiewaliśmy hymn Sybiraków. Słowo do zgromadzonych skierował m.in. P. Janusz Pawłowski - Prezes Związku Sybiraków Oddział w Lublinie – dzieląc się traumatycznymi wspomnieniami z wywózki do Kazachstanu.
Po Apelu Pamięci pododdział WP z 19. Lubelskiej Brygady Zmechanizowanej im. gen. dyw. Franciszka Kleeberga oddał salwę honorową.

Kilka zdjęć z wydarzenia autorstwa przedstawiciela FN, który tradycyjnie zapalił podczas uroczystości dla uczczenia jej bohaterów białe i czerwone znicze poniżej – czytaj więcej: - w rozwinięciu tej informacji.

9 lutego br. w XXVII Liceum Ogólnokształcącego im. Zesłańców Sybiru miał miejsce finał jubileuszowej edycji X Międzyszkolnego Konkursu „Co nam przekazują Zesłańcy Sybiru?”.
Podczas uroczystej gali poznaliśmy laureatów w trzech kategoriach plastycznej, multimedialnej i literackiej. Generalnie uczniowie mieli za zadanie wykonanie prac na temat Zesłańców Sybiru lub martyrologii związanej z zsyłkami, z czego jak zwykle wywiązali się niesamowicie dobrze.
Wydarzenie rozpoczęła pani dyrektor Urszula Łapińska-Łubniewska przy tablicy pamiątkowej poświęconej Zesłańcom Sybiru. Powitała tam w szkole zaproszonych gości, którzy w tym symbolicznym miejscu złożono kwiaty, oddając hołd ofiarom zesłań.
Podczas uroczystości wręczono medale „Pro Bono Poloniae” - osobom wyróżniającym się w upowszechnianiu wiedzy o historii walk niepodległościowych, krzewieniu postaw patriotycznych w polskim społeczeństwie oraz poza granicami, a także medale „Pro Patria” - osobom szczególnie zasłużonym w kultywowaniu pamięci walk o niepodległość Ojczyzny. Przyznane odznaczenia w imieniu Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Lecha Parella wręczył pan płk. Mariusz Tomalski, Wicedyrektor Departamentu Uroczystości.
Wręczono także medale 95-lecia Związku Sybiraków i Złote Odznaki Honorowe za Zasługi dla Związku Sybiraków.

Jak zwykle prof. Eugeniusz Niebelski z KUL JPII wygłosił wykład, w tym roku nt. "Doktor Judym 1863 roku - zapomniany Michał Grzybowski".

Tradycyjnie w gronie fundatorów nagród znalazła się Fundacja Niepodległości.

Więcej – informacji oraz wyniki - na stronie organizatora konkursu:
https://lo27.lublin.eu/szczegoly-aktualnosci/final-x-miedzyszkolnego-konkursu-co-nam-przekazuja-zeslancy-sybiru-41037?parent_way=6708

Fotorelacja z wydarzenia autorstwa przedstawiciela FN na tej stronie w zakładce Multimedia/Galeria: https://www.fundacja-niepodleglosci.pl/multimedia/3103-jubileuszowy-x-konkurs-co-nam-przekazuja-zeslancy-sybiru-3

Poniżej – czytaj więcej: - w rozwinięciu tej informacji - „Pociąg na Sybir - moim zdaniem najlepsza praca w dziesięcioleciu konkursu.

W dniu 163 rocznicy wybuchu Powstania Styczniowego przedstawiciele Fundacji Niepodległości zadbali, aby w znanych nam miejscach Lublina upamiętniających to wydarzenie zapłonęły białe i czerwone znicze https://www.fundacja-niepodleglosci.pl/multimedia/3095-w-te-ciemna-noc-czarna-a-czasem-pochmurna
Główne lubelskie uroczystości miały miejsce przy ul. Langiewicza pod Pomnikiem i krzyżem Powstańców Styczniowych. Zdzisław Niedbała z UM Lublin przedstawił wprowadzenie do historii Powstania, a zwłaszcza wydarzeń, które odbyły się na tym miejscu. Poprzedziła je tradycyjnie Msza Św. w intencji poległych, pomordowanych, zesłanych na Sybir i represjonowanych uczestników zrywu niepodległościowego, odprawiona w kościele parafii cywilno-wojskowej pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny przy Alejach Racławickich 20.
Znicze zapaliliśmy również z częścią najwytrwalszych (i odpornych na mróz) delegacji na nekropolii przy Lipowej pod Grobowcem Powstańców Styczniowych.
Relacja w głównym wydaniu Panoramy Lubelskiej TVP3 Lublin: https://lublin.tvp.pl/91185906/22-stycznia-2026-godz-1830 od 10:40 do 13:35, w tym skrót wypowiedzi przedstawiciela FN 12-12:13.
Pełen program uroczystości w Lublinie prezentowaliśmy na tej stronie https://www.fundacja-niepodleglosci.pl/9-dziaalno/aktualnoci/3091-gdy-trabki-bojowej-rozlegna-sie-surmy-2